หลักการลงทุนแบบ Buffett

ที่มาในแบบ chart รูปภาพเข้าใจง่าย

ที่มา: http://www.stock2morrow.com/showthread.php?t=48258

ทุกวันนี้คุณมีรายได้หลักจากด้านไหน

อีกครั้ง อยากแบ่งปัน...คนส่วนใหญ่ 95% จะมีรายได้จาก active income คือต้องลงแรงเอง(ทั้ง act และทั้งถีบ) จะมีเพียง 5% ในโลกนี้ที่เป็นแบบคานผ่อนแรงคือ passive income...โอกาสของ passive income คือรายได้แบบเงินไหลไม่ต้องลงแรงที่ได้จากการเป็นเจ้าของระบบที่ 1.leverage ด้วยคน=B(big business)....หรือ 2.leverage ด้วย เงิน=i(investor) คุณมี income จากด้านไหนครับ active หรือ passive income ?....สำหรับ ธุรกิจ ที่ยังต้องอาศัยเราขาดเราไม่ได้แบบนั้นยังไม่ถือเป็น B นะครับ ยังคงเป็นแค่ Sเพราะเรายังต้องเหนื่อยอยู่ดี....สำหรับผมแนวคิดที่ดีเกิดจากความสมดุลย์ เริ่มต้นจากเราต้องทำงานที่เราร่ำเรียนมาเพื่อให้ได้เงิน แล้ว ให้เงินทำงานโดยที่เราไม่ต้องกังวลใจ คือ I ที่ดี...ในระยะยาวแล้วระบบการลงทุนจะต้อง generate เงินที่สม่ำเสมอและมากเพียงพอโดยที่เราไม่ต้องเหนื่อยอีกด้วย ...แน่นอนนี่แหละครับคือแก่นแนวคิดที่มาของบริษัท FRT ที่ให้หุ่นยนต์บริหารจัดการport ในระยะยาว...ขอเพียงเป็นเงินเย็นและลงทุนยาวก็พอ....

ที่มา   http://www.stock2morrow.com/showthread.php?t=48259

 

   

 

ศ.ดร.อมรา พงศาพิชญ์

ลองอ่านประวัติดูก็จะรู้ที่มาที่ไปว่า อย่างไร แล้วก็จะทราบดีถึงสิ่งที่เกิดขึ้น




เปิดที่มานางอมรา ประธานกรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติ ทำไมเธอคนนี้ถึงไม่เคยอยู่ข้างประชาชน

หลายๆท่านอาจจะจำไม่ได้ว่า ประธาน กสม.เคยทำอะไรไว้บ้าง ?

ปูม หลัง เครือข่าย นายสนธิ และอ.จ.จุฬา

- ท่านทราบหรือไม่ว่า ?
1. นายสนธิ เป็นเพื่อนสนิทกับอภิสิทธิ์

2. ศ.ดร.ชัยอนันต์ สมุทรวนิช เป็นลูกจ้าง บ.ผู้จัดการ ของนายสนธิ

3. ศ.ดร.อมรา พงศาพิชญ์ ได้รับเลือกเป็นคณบดีคณะรัฐศาสตร์ด้วยคะแนนเสียงต่ำสุด เป็นอับดับที่ 3 จากการสรรหาคณบดีคณะรัฐศาสตร์ จุฬาฯ เมื่อ 3 ปีที่ผ่านมา โดยมี ศ.ดร.ชัยอนันต์ สมุทรวนิช เป็นกรรมการสรรหา โดยอ้างว่า
- ผู้ที่ได้คะแนนอันดับที่ 1 (26 คะแนน) ไม่เหมาะสม
- แต่ ศ.ดร.อมรา พงศาพิชญ์ ที่ได้ที่ 3 (8 คะแนน) มีความเหมาะสมด้วยเหตุผลที่ว่า “คณะรัฐศาสตร์ ควรจะลองของใหม่ๆ”

- ท่านสงสัยไหมว่า ?
ทำไม ศ.ดร.อมรา พงศาพิชญ์ พร้อม ศ.ดร.ชั่ยอนันต์สมุทรวนิช และคณะจึงอาศัยชื่อคณะรัฐศาสตร์ประกาศขับไล่นายกฯ ออกจากตำแหน่ง ในวันที่ 2 กพ. ก่อนที่นายสนธิ จะชุมนุมในวันที่ 4 กพ.

- ท่านทราบเรื่องนี้หรือไม่ ?
ตลอดเวลา 3 ปีในการดำรงตำแหน่งคณบดีคณะรัฐศาสตร์ ศ.ดร.อมรา พงศาพิชญ์ มิได้สร้างชื่อเสียง หรือ ผลงานของคณะรัฐศาสตร์ในทางที่ดี มีการประสานงานกับสมาคมนิสิตเก่ารัฐศาสตร์ไม่ราบรื่น

- ท่านมองออกหรือไม่ว่า ?
ทำไม ศ.ดร.อมรา พงศาพิชญ์ จึงมีคำสั่งให้มีการประชุมคณะกรรมการคณะรัฐศาสตร์นัดพิเศษ พร้อมเชิญคณาจารย์ทุกท่านในคณะรัฐศาสตร์ประชุมในบ่ายวันที่ 8 กพ เพื่อ
* อาจารย์ที่ไม่เข้าร่วมประชุมจะถูกหาว่าเป็นพวกเดียวกับนายก
* อาจารย์ที่เข้าร่วมประชุมต้องลงชื่อเข้าร่วมประชุม แล้วนำไปรวมกับรายชื่อผู้ขับไล่นายกฯ
* สมาคมนิสิตเก่ารัฐศาสตร์(สรจ.) เป็นสถาบันเก่าแก่และมีความรัก เทิดทูนสถาบันจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยมายาวนาน และต่อเนื่อง ทำคุณประโยชน์ให้กับคณะและนิสิตปัจจับันมากมาย ความรักของ สรจ. น่าจะมากกว่าของ ศ.ดร.อมรา พงศาพิชญ์ที่ไม่เคยเป็นศิษย์เก่ามหาวิทยาลัยแห่งไหนเลยในประเทศไทย และ ศ.ดร.ชัยอนันต์ สมุทรวนิช ที่มาเรียน รัฐศาสตร์เพียง 1 ปีการศึกษา
* ไปสืบกันเอาเองว่าอาจารย์ที่ขับไล่นายกฯ มีใครเคยทำงานให้กับพรรคการเมืองใดบ้างหรือไม่ “คิดให้ดีๆ นะ”

- ท่านทราบหรือไม่ว่า ?
4. ชัยอนันต์ สมุทรวณิช และ กนก อภิรดี เคยเป็นผู้บริหาร บ. IEC ซึ่งเป็นบริษัทในเครือของเอ็มกรุ๊ปของสนธิ ลิ้มทองกุล ก่อนที่จะล้มละลาย

5. ลูกชัยอนันต์ ทำงานเป็นลูกจ้าง สนธิ

6. ลูกชายสนธิ กับลูกชาย ชัยอนันต์ หุ้นกัน ที่นายกว่าเอาเงินปรับโครงสร้างของสนธิมาใช้ไงกำลังโดนเรียกเงินคืน (พชร สมุทวนิช ลูกชายของชัยอนันต์ กับจิตตนาถ ลิ้มทองกุล เปิดทำธุรกิจ บ.เวิลด์ไวด์มีเดีย ร่วมกันโดยใช้เงินที่ว่า)

7. ดร.อัมรา พงศาพิชญ์ คณบดีรัฐศาสตร์จุฬาฯ จบจาก University of California ในขณะที่ สนธิ ลิ้มทองกุล ก็จบจาก University of California เหมือนกัน

8. ดร. อมรา ที่รัฐศาสตร์ เป็นผู้มีความใกล้ชิดกับ ดร. อุบลรัตน์ ที่นิเทศศาสตร์ กลุ่มนี้จะเรียกว่าเป็นกลุ่มขาประจำฝั่งจุฬาก็ได้
ดร. อุบลรัตน์ เป็นประธาน คปส. โดยมี *** “สุริยะใส ” *** เป็นกรรมการ และมีเลขาชื่อ “สุภิญญา กลางณรงค์” คนถูกชินฟ้อง 400 ล้าน

9. ผศ.ดร. กัลยาณี คูณมี อาจารย์ นิด้า ที่ให้นายกลาออก — เป็นอะไรกับ ประพันธ์ คูณมี สส.สอบตกของประชาธิปัตย์ แกนนำม๊อบ

ขอบคุณ แหล่งข้อมูล "Red Intelligence"
http://www.facebook.com/RedIntelligence/posts/10151532544655723

ที่มา  http://pantip.com/topic/30826401

จิม โรเจอร์ "อินเดียน่าโจนส์....เเห่งตลาดการเงิน"

ในบรรดาประวัติของเทรดเดอร์ระดับโลกทั้งหมด ผมชอบประวัติของจิมโรเจอร์ มากที่สุด เพราะผมรู้สึกว่าโรเจอร์ เป็นคนที่มีสุดยอด Life Style ชัดเจนกว่าเทรดเดอร์คนอื่นๆ เป็นเทรดเดอร์ที่สามารถเชื่อมต่อความลุ่มหลงในการเทรด( Trading) เข้ากับ การท่องเที่ยว(Travelling) เเละการสอน (Teaching) นอกจากสามด้านนี้เเล้ว โรเจอร์ยังเป็นนักบุกเบิกอีกด้วย เมื่อเขาไม่สามารถหาดัชนีเกี่ยวกับตลาดสินค้าเกษตร (commodities) ที่เขาต้องการได้ เข้าก็สร้างมันขึ้นมาเอง ซึ่งในปัจจุบันนี้ได้กลายเป็นดัชนีที่เติบโตเร็วที่สุดของโลกไปเเล้ว โรเจอร์ได้หลุดเข้ามาสู่โลกเเห่งการเทรดโดยบังเอิญ หลังจากนั้นไม่นานเขาก็ค้นพบว่าตัวเองมีความลุ่มหลงในด้านการเทรดอย่างมาก จนได้มีคำกล่าวว่า "ตลาดห้นเเละตลาดการเงิน พร้อมที่จะจ่ายรางวัลตอบเเทนอย่างมหาศาลให้กับคนที่สามารถรู้ว่าอะไรกำลังจะเกิดขึ้นบ้างในตลาด ซึ่งจิมโรเจอร์ พร้อมที่จะไขปัญหาเเม้ว่าจะทำงานให้เเบบฟรีๆ ก็ตาม เพราะเขาชอบความตื่นเต้นเเละท้าทาย"

โรเจอร์ได้กลับเข้าไปเรียนที่ Oxford เพิ่มเติมอีก 2 ปี โดยเน้นด้าน ปรัชญา เเละก็เศรษฐศาสตร์ เขาจะใช้เวลาว่างที่มีในการอ่านหนังสือ Economist , Financial time เเละฝันไว้ว่าเค้าจะเป็น "Gnomes of Zürich"
ผมขออธิบายเพิ่มเติมนะครับ Zurich เป็นเมืองนึงของประเทศสวิซเซอร์เเลนด์ ซึ่งขึ้นชื่อที่สุดด้านการเก็งกำไรในตราสารทุกประเภท คำว่า "Gnomes of Zürich" จึงตีความหมายว่า มีความสามารถในการลงทุนเเละเก็งกำไรขั้นสุดยอด

ในปี 1980 โรเจอร์กับโซรอสได้ร่วมกันจัดตั้งกองทุน Quantum Fund โดยเขากล่าวว่า "ทุกๆวัน เวลาที่เขาตื่นมาตอนเช้า ไม่มีอะไรที่จะทำให้ เขามีความตื่นเต้น เเละมีความสุขอย่างมากได้เหมือนกับตลาดการเงิน" การทำงานเป็นเทรดเดอร์เหมือนการเล่นเกมส์ต่อปริศนา ที่ทุกๆวันจะมีเกมส์ใหม่ๆออกมาให้เราเล่นเสมอๆ เป็นที่สุดของความสนุกสำหรับเขา Quantum Funds นั้นสามารถสร้างผลตอบเเทนการลงทุนให้กับนักลงทุนได้อย่างมหาศาล ถึงกว่า 42 เท่า ภายในระยะเวลา 10 ปี ในขณะที่ผลตอบเเทนจากการลงทุนใน S&P 500 ได้เเค่เพียง 47% ซึ่งในปี 198o นั้นเองที่โรเจอร์ตัดสินใจที่จะเกษียณตัวเองออกจากกองทุน เเล้วเริ่มทำตามความฝันของตัวเองก็คือ เที่ยวรอบโลก พร้อมกับเขียนหนังสือ

จากเรื่องราวของโรเจอร์นั้นมีคำถามที่น่าสนใจ ตามมาซึ่งได้แก่........
1. อิสระ Vs ความมั่นคง ถ้าเราเลือกได้เราจะเลือกอะไร
2. ความสุข Vs รายได้ เป็นไปได้หรือไม่ ที่เราจะทำในสิ่งที่เรารัก เราชอบ เเล้วรายได้จะตามมามหาศาลเฉกเช่นกับ โรเจอร์

ลองหาคำตอบดูนะครับ คำตอบเเต่ละคนคงไม่เหมือนกันเเน่ๆ เเต่การที่เราตั้งคำถามจำพวกนี้บ่อยๆ จะช่วยทำให้เราเห็นเเง่มุมชีวิตของตัวเราเองหลากหลายขึ้นครับ

          ที่มา  http://www.stock2morrow.com/showthread.php?t=47903 

คำคมของเซียนหุ้นระดับโลก

ปีเตอร์ลิน กล่าวไว้ในหนังสือ beating the street ว่า

ไม่ว่าคุณจะใช้วิธีการไหนเลือกหุ้นสุดท้ายสิ่งที่จะตัดสินว่าคุณจะประสบความสำเร็จหรือล้มเหลวคือความสามารถในการเพิกเฉยต่อความกังวลกับเรื่องต่างๆในโลกได้ยาวนานพอที่จะทำให้การลงทุนของคุณ ประสบความสำเร็จ

สิ่งที่จะกำหนดชะตากรรมของนักลงทุนไม่ใช่ความเฉลียวฉลาดแต่เป็นความสามารถในการควบคุมอารมณ์ต่างหาก นักลงทุนขี้ตกใจจะถูกกดดันให้ออกจากตลาดในยามที่ตลาดเต็มไปด้วยข่าวร้าย ไม่ว่าพวกเขาจะเฉลียวฉลาดปานใดก็ตาม

-

ผมคิดว่าคำพูดนี้เป็นจริงมากในชีวิตการลงทุนจริงๆ ปัจจุบันนี้ดูเหมือนว่าการหาความรู้ทางการลงทุนจะไม่ใช่เรื่องที่ยากเกินไปสำหรับนักลงทุนทั่วไป แต่สิ่งที่ยากก็คือ การควบคุมจิตใจไม่ได้ “สติแตก” ในเวลาที่หุ้นลง หลายคนซื้อหุ้นได้ในราคาไม่แพงแต่ก็ขายหุ้นเหล่านั้นออกไปในราคาขาดทุนหรือแทบไม่ได้กำไร เพราะหุ้นเหล่านี้ลงไปหลังจากที่เขาซื้อ แม้ว่าเขาจะมั่นใจในพื้นฐานหุ้นแค่ไหนก็ตาม แต่เขาคิดว่าถ้าหุ้นลงแสดงว่าเขาคิดผิดเพราะน่าจะมีคนที่รู้ดีกว่าตัวเขาอยู่ที่กำลังขายหุ้นตัวนั้น อย่ากระนั้นเลย ละทิ้งทุกสิ่งที่เขาคิดแล้วโยนขายหุ้นตามไปเลยดีกว่า น่าจะสบายใจดี ปรากฏว่าในอีกครึ่งปีต่อมาหุ้นตัวนั้นก็ขึ้นไปถึง 70% และกำไรของหุ้นก็ออกมาตามคาดเสียด้วย ผมเชื่อว่าคนจำนวนมากเคยเจอเรื่องแบบนี้ และผมเองก็เคยมีประสบการณ์ที่ขมขื่นแบบนี้มาแล้วเหมือนกัน

ความเห็นของผมคือ แม้ว่าคุณเข้าใจในพื้นฐานหุ้นมากๆ แต่ถ้าคุณ สติแตกง่าย คุณก็มีแนวโน้มที่จะไม่ประสบความสำเร็จทางการเงินอยู่ดี



ต่อมาเป็นคำพูดของ ลิเวอร์มอ

-ลิเวอร์มอ กล่าวในหนังสือ how to trade in stock ว่า

ถ้าคุณอยากจะเป็นนักเก็งกำไรที่ประสบความสำเร็จจงขจัดความคิดเพ้อฝันออกไปจากหัวซะ ซึ่งความคิดพวกนั้นก็คือ ความคิดนั้นก็คือ ความคิดว่าคุณจะสามารถประสบความสำเร็จในการเก็งกำไรได้ตลอดเวลา ทุกวัน ทุกอาทิตย์ ลิเวอร์มอกล่าวว่า ผู้ที่มหกมุ่นกับการเก็งกำไรรายวันจะมองไม่เห็น trend ที่ใหญ่กว่านั้นและเมื่อไหร่ก็ตามที่เริ่มมีเทรนชัดๆ นักลงทุนเหล่านั้นจะไม่ได้ประโยชน์จากเทรนใหญ่เพราะเขาหมกมุ่นกับการหาประโยชน์รายวันมากเกินไป



คำกล่าวของลิเวอร์มอ น่าสนใจไม่น้อยเพราะ ลิเวอร์มอเป็นนักเก็งกำไรระดับโลก แต่เขาไม่ได้เก็งรายวัน ซื้อเช้าขายเย็น เมื่อนักลงทุนที่ชอบเทรดด้วยสโลแกนว่า เทรดหาค่ากับข้าว ดูเหมือนว่าคนที่ประสบความสำเร็จสูงนั้นจะมองเทรนที่เป็นหลักเดือนหลักปีมากกว่า วันหรืออาทิตย์ พวกเสี่ยๆในเมืองไทย บางคนก็บอกว่าปีนึงจะเทรดไม่กี่คนขอให้มั่นใจว่าทำกำไรได้แน่ชัวๆหน่อยค่อยเล่น ไม่เล่นตลอดเวลา



คำพูดสุดท้ายเป็นคำพูดของ buffet

ที่บอกว่าให้คิดซะว่าชีวิตนี้คุณซื้อหุ้นได้แค่ 20 ตัวก็พอ นั้นก็คือ ให้หวดต่อเมื่อเป็นวงสวิงที่ perfect เท่านั้น



ในชีวิตผมได้เจอกับเซียนหุ้นมาเยอะพอสมควร ผมสังเกตุว่าพวกเขาหลายคนที่รวยจากการเล่นหุ้น 50-100 เท่าใน 7-10 ปีย้อนหลังมานี้ เขาทำกำไรจากหุ้นไม่ถึง 10-12 ตัว ดูเหมือนแต่ละตัวพวกเขาถือกันเป็นปีหรือปีครึ่ง และได้แต่ละตัวเป็นเท่าๆกันทั้งนั้น ผมก็คิดว่าสิ่งที่บัฟเฟตพูดก็สะท้อนความเป็นจริงที่ประสบการณ์ผมได้เจอมาจริงๆ คือคนที่กำไรเยอะมากๆนั้น ไม่จำเป็นต้องได้มาจากหุ้นที่มากตัว แต่ได้จากไม่กี่ตัวแต่ตัวนึงเยอะๆ

การที่เราคิดว่าชีวิตนี้เราซื้อหุ้นได้ไม่กี่ครั้งจะทำให้การซื้อแต่ละครั้งมีความรอบคอบสูง ต้องมี mos สูงแต่ทำการบ้านหนักทำให้แต่ละครั้งที่ลงทุนมักจะไม่ค่อยผิดพลาด แต่กลับกันถ้าเราซื้อขายบ่อยมากเกินไป เรามักจะรู้พื้นฐานของหุ้นได้ไม่ละเอียดมาก และเราอาจไม่ได้ต่อราคามากเท่าไหร่ เพราะโอกาสที่ดีของการลงทุนจริงๆแล้วมีไม่ได้บ่อยนัก แต่ถ้าเราซื้อขายบ่อยมากๆ น่าจะสะท้อนว่าความรอบคอบของเราไม่มากนัก

ที่มา  http://www.stock2morrow.com/showthread.php?t=47900

ถังน้ำ 2 ใบ

- บทความธรรมะสอนใจ " ถังน้ำ 2 ใบ "

ชายคนหนึ่งแบกถังน้ำสองใบไว้บนบ่าเพื่อไปตักน้ำที่ริมลำธาร ถังน้ำใบหนึ่งมีรอยแตก

ในขณะที่อีกใบหนึ่งไร้รอยตำหนิ และสามารถบรรจุน้ำกลับมาได้เต็มถัง…

แต่ด้วยระยะทางอันยาวไกล จากลำธารกลับสู่บ้าน จึงทำให้น้ำที่อยู่ในถังใบ

ที่มีรอยแตกเหลืออยู่เพียงครึ่งเดียว

เหตุการณ์ทั้งหมดนี้ดำเนินมาเป็นเวลา 2 ปีเต็มที่คนตักน้ำสามารถตักน้ำ

กลับมาบ้านได้หนึ่งถังครึ่ง ซึ่งแน่นอนว่าถังน้ำใบที่ไม่มีตำหนิจะรู้สึกภาคภูมิใจ

ในผลงานเป็นอย่างยิ่ง ขณะเดียวกันถังน้ำที่มีรอยแตกก็รู้สึกอับอายต่อความบกพร่องของตัวเอง

มันรู้สึกโศกเศร้ากับการที่มันสามารถทำหน้าที่ได้เพียงครึ่งเดียวของจุดประสงค์

ที่มันถูกสร้างขึ้นมาหลังจากเวลา 2 ปี ที่ถังน้ำที่มีรอยแตกมองว่าเป็นความล้มเหลวอันขมขื่น

วันหนึ่งที่ข้างลำธาร มันได้พูดกับคนตักน้ำว่า ‘ข้ารู้สึกอับอายตัวเองเป็นเพราะ

รอยแตกที่ด้านข้างของตัวข้าที่ทำให้น้ำที่อยู่ข้างในไหลออกมาตลอดเส้นทาง

ที่กลับไปยังบ้านของท่าน คนตักน้ำตอบว่า

‘เจ้าเคยสังเกตหรือไม่ว่ามีดอกไม้เบ่งบานอยู่ตลอดเส้นทางในด้านของเจ้า


แต่กลับไม่มีดอกไม้อยู่เลยในอีกด้านหนึ่งเพราะข้ารู้ว่าเจ้ามีรอยแตกอยู่

ข้าจึงได้หว่านเมล็ดพันธุ์ดอกไม้ลงข้างทางเดินด้านของเจ้าและทุกวันที่เราเดินกลับ

เจ้าก็เป็นผู้รดน้ำให้กับเมล็ดพันธุ์เหล่านั้น เป็นเวลา 2 ปี

ที่ข้าสามารถที่จะเก็บดอกไม้สวย ๆ เหล่านั้นกลับมาแต่งโต๊ะกินข้าว

ถ้าหากปราศจากเจ้าที่เป็นเจ้าแบบนี้แล้ว เราก็คงไม่อาจได้รับความสวยงามแบบนี้ได้

คนเราแต่ละคนย่อมมีข้อบกพร่องที่เป็นเอกลักษณ์ของตัวเอง

แต่รอยตำหนิและข้อบกพร่องที่เราแต่ละคนมีนั้น

อาจช่วยทำให้การอยู่ร่วมกันของเราน่าสนใจ

และกลายเป็นบำเหน็จรางวัลของชีวิตได้

สิ่งที่ต้องทำก็เพียงแค่ยอมรับคนแต่ละคนในแบบที่เขาเป็น

และมองหาสิ่งที่ดีที่สุดในตัวของพวกเขาเหล่านั้นเท่านั้นเอง

         ที่มา  http://www.stock2morrow.com/showthread.php?t=46537
 

นักลงทุนส่วนใหญ่นั้น

'' นักลงทุนส่วนใหญ่นั้น เลือกที่จะอยู่ในหนทางที่มุ่งฟันฝ่าผ่านอุปสรรคทางกาย เพื่อเอาชนะตลาด ถ้าคุณนึก ไม่ออกว่าฟันฝ่าผ่านอุปสรรคทางกายนั้นเป็นอย่างไร ก็ขอให้สังเกตดูพวกเข้าเหล่านี้ ที่มาถึงที่ทำงานแต่เช้าตรู่ กลับทีหลัง อ่านรายงานต่างๆ เป็นจำนวนมากอย่างรีบเร่ง เข้าประชุมในระหว่างอาหารเช้า กลางวัน และเย็น มากกว่าคนอื่น ง่วนอยู่กับการโทรศัพท์เป็นส่วนใหญ่ โทรเข้าและโทรออกมากกว่าคนอื่น หอบงานปึกใหญ่กลับไปทำที่บ้านตอนกลางคืน คิดว่าขอให้ได้เปรียบมากขึ้นอีกนิด ด้วยการอ่านรายงานต่างๆ ก่อนถึงวันรุ่งขึ้นก็จะดีกว่า พวกเขาพยามยามในทุกๆทาง เท่าที่จะทำได้ ทุ่มเทกำลังกายอย่างหนัก เพื่อพยามยามที่จะเอาชนะตลาด ด้วยการทำงานให้เหนือกว่าคนอื่น
สิ่งที่พวกเขาลืมไปก็คือ คนอื่นๆ ก็ทำเหมือนที่เขาทำด้วยเช่นกัน
[ดังนั้น] เมื่อด้อยความสามารถในการฝันฝ่าอุปสรรคทางปัญญา และไม่อยากฟันฝ่าผ่านอุปสรรคทางกาย ผมจึงมุ่งไปตามแนวทางการลงทุนที่ต้องฟันฝ่าผ่านอุปสรรคทางอารมณ์ซึ่งเป็นหนทางที่ไม่อ้อมค้อม และไม่ต้องเหน็ดเหนื่อยแต่อย่างใด ทำได้ง่ายๆ ด้วยการเลือกแนวทางการลงทุนแบบระยะยาวที่เป็นไปได้ ที่เหมาะกับตัวคุณและลักษณะนิสัยของคุณอย่างแท้จริง โดยดูจากความเป็นไปของสภาพตลาดในอดีตที่ผ่านมา ยึดมั่นแนวทางนี้เอาไว้ให้ดี และถือเอาไว้ให้นานที่สุด (การถือให้ได้นานที่สุด นี่แหละคือ อุปสรรคทางอารมณ์)
เมื่อเพื่อนๆของคุณบอกว่า ''ว้าว... ผมมีข่าวดีมาบอก ช่วงนี้เหละที่น่าซื้อหุ้นมากที่สุด''ก็ อย่าได้สนใจ และเมื่อเพื่อนๆ ของคุณบอกว่า ''โอแย่แน่ๆ หุ้นกำลังจะดิ่งเหว ให้รีบออกจากตลาดตอนนี้เลยนะ ยังทันอยู่'' ก็ต้องไม่ใส่ใจด้วยเช่นกัน
ไม่ต้องใช้ความสมมารถใดๆ ทางปัญญาไม่ต้องลำบากบนทางกาย และที่สำคัญ มันพาเราให้ออกห่างจากอุปสรรคทางอารมณ์ได้เป็นอย่างดี แนวทางนี้เหมาะกับผมเป็นอย่างยิ่งมันไม่ ต้องการอัจฉริยะภาพอันยิ่งใหญ่ และไม่ต้องการแรงกายอันมหาศาล
แต่ที่สำคัญที่สุดคือ มันได้ผล ''

ที่มา  http://pathomplus.blogspot.com/2013/02/blog-post_21.html